مطالبي كه داراي علامت* هستند از قلم پريسا سعيديه به ثبت رسيده و استفاده از آنها با درج نام صاحب اثر و منبع با اطلاع قبلي(!)بلامانع ميباشد.

کلیه مطالب خلوت قلم مربوط به بعد از بازگردانده شدن وبلاگ است

در خلوت قلم مطمئنا جایی برای عشق زمینی نیست.شاید آسمانی باشد

بنام دوست...

دختري هستم كه كتاب تاريخ ورقي زرد رنگ و آذري با خش‌خش برگها برايم باز كرده است.روي برگ هويتم نوشته شده متولد 1370كه اوليــن است در اين سقف كوچك و اکنون به جرئت 16 ستاره را به آبی تقدیم داشته ام.

دختري بس مرموز و دست نيافتني كه كليد قلبها را با خود به ارمغان دارم.گاه عميق و متفكر و گاه آنقدر ساده و كودكانه كه سينماي تضادها را به ديده‌ها مي‌كشانم.در دنياي من صورتك معنا ندارد.در دنياي من دلــــها جز محبت با خود ندارند.گاه در آسمانــها سيــــر مي‌كنم و گاه در خود به دنبال خــدايــي هستم كه چشمانم را معصــوم جلوه مي‌دهد.در لاي صفحات زندگي به دنبال حقيقتم.نقاشي‌هايم از سياست به دورند و از اميد بي‌قرار.بر پيشاني‌ام واژه‌ي عاقل مهر زدند كه مرا از كوته نظري باز مي‌دارد.مردم شناس و آينده نگر.سراپا غرورم چرا که از نسل آفتابم. در ظاهر فردي ميانه رو اما در قلب تند رو و گاه تندخو.

ریاضی را در تمام وجودم و فیزیک را در تمام افکارم هویدا می بینم.شهودي دارم صعب الوصف.در كلاسهايي عـلم مي‌آموزم كه بر در و ديوارش نوشته شده فرزانه و بر تخته‌اش حك شده تيزهوش باش و بر درش نامي نيست جز استعدادهاي درخشـان.